Skip to content

“શબ્દો છે શ્વાસ મારા” અને “લયસ્તરો” નાં બે મિત્રો

January 3, 2009

  

Vivek2

 

સવાર પડે અને જે પાંચ સાત બ્લોગ પર નવુ શું આવ્યુ જોવા તત્પર મારી નજરોમાં બે બ્લોગ સતત હોય..www.vmtailor.com અને  http://www.layastaro.com  તમને પ્રશ્ન થશે બ્લોગોમાં એવુ શું છે કે તમે તેના વખાણ કરો છો? તો ચાલો વાત કરુ સુરતનાં ડો. વિવેક ટેલરની.. ગુજરાતી સાહિત્યનાં સર્જક અને ચાહક. મુળે અર્થ ઉપાર્જન માટે તબીબી વિદ્યા અને મન રંજન માટે સારી કવિતાનુ વાંચન અને તેનુ રસ દર્શન.. ડીસેમ્બર 2004 માં પહેલો બ્લોગ લયસ્તરો શરુ કર્યો તે સમય ની તેમની વાત કંઇ આવી હતી

      “અમે બે મિત્રો, મનને ગમી ગયેલી અને દિલને અડી ગયેલી ગુજરાતી કવિતાઓ બધા માણી શકે માટે બ્લોગ ચલાવીએ છીએ. બ્લોગ પર દર અઠવાડિયે પાંચ થી સાત કવિતાઓ મૂકીએ છીએ. તમને ગમતી કવિતા તમે અમને મોકલશો તો પણ અહીં પ્રસ્તુત કરીશું.”આજે ચાર વર્ષ પછી બે તબીબ જોડીએ પોતાની એક આગવી જગ્યા વિશ્વ વેબ જગતમાં શ્રેષ્ઠ ગુજરાતી કાવ્ય અને કવિઓનું પોર્ટલ બની રહ્યું છે. કાવ્યોના જેટલા પ્રકારો મારી જાણમાં છે તે બધા જેવા કે અછાંદસ  ,આખ્યાન  ,ઊર્મિકાવ્ય ,કાફી  ,કાવ્યકણિકા ,કાસા,ગઝલ ,ગદ્ય કાવ્ય  ,ગદ્ય સોનેટ  ,ગરબી  ,ગીત  ,ચાબખા ,છપ્પા  ,તઝમીન,.તાન્કા ,ત્રિપદી ,દુહા ,દેશભક્તિ,નઝમ ,પંચપદી ,પ્રતિકાવ્ય ,પ્રાર્થના ,બાળકાવ્ય ,ભક્તિપદ ,ભજન ,મુક્તક , મોનો ઇમેજ ,રુબાઈયાત ,લઘુકાવ્ય ,વિષમ છંદ ગઝલ,શબ્દસપ્તક ,શેર ,શ્લોક ,સંકલન  ,સોનેટ ,હઝલ ,હાઈકુ મળીને આજે 1100 જેટલા કાવ્યો અને અંદાજે 350 જેટલા નવા જુના કવિઓને માણી શકાય છે

ડો વિવેકે  તેના વિશે લખ્યું કેમારો જન્મ સુરતમાં, અભ્યાસ અને હવે કાર્યક્ષેત્ર પણ સુરત . વ્યવસાયે તબીબ. એમ.ડી. મેડિસીન. સતત દર્દ અને દર્દીની વચ્ચે ઘૂંટાતી રહેતી જિંદગીથી પણ કદી ગૂંગળામણ અનુભવી નથી. મારો દર્દી મારું જીવન ને તોયે પુસ્તક મારો પ્રથમ પ્રેમ. કવિતા મારી અહર્નિશ પ્રેયસી. પાંચમા ધોરણથી શબ્દોને શ્વાસમાં કંડારવાની શરૂઆત કરી પછી આજ દિન લગી વારંવારના અલ્પવિરામ અને ક્યારેક દોઢ દાયકા જેવડા દીર્ઘવિરામ છતાંય શબ્દોમાં કંડારાતા જતા શ્વાસ અટક્યા નથી. લખવા અને વાંચવાને લોહીવટો આપું તો ફક્ત ખોળિયું રહે.આજે દુનિયાના બીજા ખૂણે મુકામ છે. જીવનની લગભગ બધી જરૂરીયાતો માટે હવે અંગ્રેજી વાપરું છું, પણ કવિતાઓ બીજી કોઈ ભાષામાં ગળે ઊતરતી નથી ! કાવ્ય નામથી ભાવે. એમાંય વળી ગઝલ પ્રત્યે વધારે પક્ષપાત..

શબ્દો મારું સાચું અસ્તિત્વ. જાણે મારા શ્વાસ. મારા શબ્દો અને રીતે મારા શ્વાસ લઈને નિયમિત રીતે મિત્રોને મળતા રહેવાની ખ્વાહિશ સાથે ૨૯૧૨૨૦૦૫ના રોજ બ્લોગની શરૂઆત કરી. શરૂઆતમાં કલ્પના નહોતી કે દર અઠવાડિયે બે નવી કૃતિઓદર બુધવારે અને શનિવારે સાંજેલઈને મિત્રોને મળતા રહેવાની કટિબદ્ધતા જાળવી શકીશ. પણ યારદોસ્તોનો પ્યાર શું નથી કરાવતો? અડધે રસ્તે મેં પાડેલા ફોટોગ્રાફ્સ પણ કૃતિઓની સાથે સાંકળતા જવાની શરૂઆત કરી અને પણ પછી તો એક ક્રમ બની ગયો. કૃતિને અનુરૂપ ફોટાઓ સંગ્રહમાંથી મળે એવું કાયમ શક્ય હોવાથી ગમતી કૃતિઓ અને ગમતી છબીઓપરસ્પરના અનુસંધાન વગર પ્રસ્તુત કરી રહ્યો છું.

લાંબા અરસા લગી અઠવાડિયે બે કૃતિનો સિરસ્તો જાળવી રાખ્યા પછી અહેસાસ થયો કે કવિતાનો જન્મ મશીનમાં થતો નથી અને વાયદો પાળવો શક્ય નથી એટલે અધરસ્તેથી અઠવાડિયેદર શનિવારેએક કૃતિનો નિયમ રાખ્યો જે આજ દિન સુધી પાળી શકાયો છેઆગળની મને જાણ નથી પણ સફર જ્યાં સુધી શક્ય હોય જારી રાખવા જરૂર મથીશજરૂર મથીશ કેમકે માત્ર મારા શ્વાસની શબ્દો સુધીની યાત્રા નથી, મારી ઊર્મિઓની મિત્રો સુધીની મુસાફરી પણ છે…” વિવેકે તેના બ્લોગ ઉપર નિયમિત સારા સ્વરચિત સવાસો જેટલા વિવિધ કાવ્યો આપ્યાછે.

 

વિવેકનાં સ્વરચિત કવ્યોના બ્લોગ વિશે મને તો બહુ મોડુ જાણવા મળ્યુ પણ તેના શેરે મને લગભગ માથાથી પગ સુધી ઝંઝોળી નાખ્યો હતો

પડે અપનાવવા અંતે, નિયમ હો તંગ તોયે શું ?

ગઝલ પણ ભોગ્ય કરવા છંદમાં લખવી પડે, યારો !

મારા મહદ કાવ્ય સંગ્રહો અછાંદસ અને મનમાં એવી રાઇ કે વિચારમાં વજન હોય તો મક્તા અને તકીયા કલામની શું જરૂર? પણ્ લોકભોગ્ય  સાહિત્ય રચવું હોય તો તપસ્યા જરૂરી છે તે વાત ગઝલથી સાક્ષાત્કાર થઇ ગઇ. આજે તો ડો. વિવેક ઉચ્ચ કક્ષાનાં ગઝલકાર છે અને સુરતનાંગઝલે સુરતનાં સન્માનનીય 41 ગઝલકારોમાં તેમનુ સ્થાન ધરાવે છે. વિશ્વનો એવો કોઇ ખુણો કે જ્યાં ગુજરાતી હોય ત્યાં ડો વિવેક અને ધવલનાં વાચકો ના હોય અને તેથી તો તેઓ કેટલા વાચકો વાંચે છે તે હીટ્સ કે કાઉંટની ગણતરી કરતા નથી. તેમને ખબર છે જેમણે એક વાર તેમના બ્લોગમાં અને કવિતામાં રસ પડ્યો તે તેમના દસ બીજા મિત્રોને બ્લોગની જાણ કરવાનાં છે

હમણા બારમી લગ્ન જયંતિ સમયે ડો વિવેકે  પત્નિ વૈશાલીને લખેલુ કાવ્ય જોઇએ તો તેમની કાવ્ય અને પ્રણય સમજ્ની પરિપક્વતા દેખાશે

 

untitled

 

પરિણય  નામ  છે  સંસારયજ્ઞે  ભેળા  તપવાનું,

પ્રણયના સાત  પગલાંથી નવી કેડીઓ રચવાનું;

વફાનું  બાંધી  મંગળસૂત્ર  પોતે પણ  બંધાવાનું,

વટાવી ઉંબરોહુંનો, ‘અમેના  ઘરમાં વસવાનું !

 

પ્રકાશનો

 

શબ્દો છે શ્વાસ મારાઅનેલયસ્તરોનાં બે મિત્રો

ડો વિવેક ટેલર અને ડો.ધવલ શાહ (ભાગ -2)

dhaval-shah

 

 

 

સવાર પડે અને જે પાંચ સાત બ્લોગ પર નવુ શું આવ્યુ જોવા તત્પર મારી નજરોમાં બે બ્લોગ સતત હોય..www.vmtailor.com અને  http://www.layastaro.com  તમને પ્રશ્ન થશે બ્લોગોમાં એવુ શું છે કે તમે તેના વખાણ કરો છો? તો ચાલો વાત કરુ સુરતનાંડો ધવલ શાહની.. ધવલ શાહ જન્મે અને મનથી સુરતી. પણ આજે દુનિયાના બીજા ખૂણે મુકામ છે(એટલાંટા-જ્યોર્જીયા). જીવનની લગભગ બધી જરૂરીયાતો માટે હવે અંગ્રેજી વાપરું છું, પણ કવિતાઓ બીજી કોઈ ભાષામાં ગળે ઊતરતી નથી ! કાવ્ય નામથી ભાવે. એમાંય વળી ગઝલ પ્રત્યે વધારે પક્ષપાત.. ગુજરાતી ભાષામાં વાંચન સામગ્રીની નેટ પર અછત જોઈને હંમેશા દિલ બળતુ. છેક સપ્ટેમ્બર 1998માં યાહૂ પર ગુજરાતી કવિતા અને સાહિત્યની ચર્ચા માટે ગ્રુપ ગુજરાતી પોએટ્રી કોર્નર ચાલુ કરેલું. જે હજુ ચાલે છે. જેમા વિશ્વના 350થી વધુ સાહિત્ય રસિકો રોજની વેબ વાતો વાંચે છે અને માણે છે. પછી ડો ધવલ  પોતાની વેબસાઈટ પર કવિતાઓ મૂકતો. પણ બ્લોગના વિચારની ઓળખાણ થઈ તો લાગ્યું કે માધ્યમ વધુ માફક આવશે. એમાંથી બ્લોગ શરૂ થયો.

ધવલ તક્નીકી ક્ષેત્રે અને કોમ્પ્યુટર ક્ષેત્રે આગળ છે અને માને છે સારુ કામ કરવુ અને સાચા મનથી કરવુ અને કોઇ સ્પર્ધાથી ના ડરવુ. કોમ્પ્યુટરમાં યુનીકોડ ગુજરાતી ફોંટ શીખવાડવાની શરુઆત ઘણા બધા બ્લોગરોને તેમણે કરાવી હતી. જો લીંક તમે ખોલશો તો તેના થકી તમે ગુજરાતીમાં વિશાલ મોણપરાનાં કી બોર્ડની માફક સહેલાઇથી ટાઇપ કરી શકશો .http://dhavalshah.com/white%20n%gujarati.htm

ડો ધવલ માને છે કે બ્લોગજગત જેવી અદભૂત મહેફિલ બીજે ક્યાં જોવા મળવાનીઅહીં દરેક જણા પોતાના મનની વાત મોકળા મને કરે છે, એવું બીજે ક્યાં શક્ય છે ? બ્લોગને લીધે એટલા બધા નવા મિત્રો મળ્યા છે જે બીજી કોઈ રીતે મળી શકત નહીં. સંસ્કૃતમાં સુભાષિત છે કે સરખા મનવાળો એક મિત્ર મળવો પણ ઈશ્વરની મહેરબાની છે, જ્યારે અહીં તો આખી ફોજ મળી ગઈ ! હા, – જેટલા વધારે લોકો મહેફિલમાં એટલી વધારે  મઝા ન્યાયે જેટલા વધારેઅતિથિઓબ્લોગ પર આવે અને ચર્ચા કરીને મહેફિલ જમાવે એટલો વધારે આનંદ થાય. પણ ખાલી વધારે લોકો આવે ખાતર મનને ગમે એવી સામગ્રી મૂકવી બરાબર નથી. શરૂઆતમાં લોકો કહેતા કે આવી અઘરી કવિતાઓ મૂકે રાખશો તો કોઈ  આવશે નહીંપણ વાત ખોટી ઠરી છે. મબલખ લોકોગુજરાતીઓને સાહિત્યમાં રસ નથી વાતને ખોટી ઠેરવીને રોજ કવિતાઓ વાંચે છે. ગુજરાતી કવિતા અને સાહિત્યની જીત છે. બતાવે છે કે આપણી સંસ્કૃતિમાં સાહિત્ય કેટલી હદે સુગ્રથિત છે.

 

ગુજરાતી સાહિત્ય ઓનલાઈન મૂકવાવુ તે. હું તો વ્યવસાય તરીકે કરતો નથી પણ આગળ જતા જેને વ્યવસાય તરીકે કરવું હોય એને માટે ઘણી તક છે. ભવિષ્યમાં ગુજરાતી સાહિત્યકારો અને પ્રકાશકો વેબનો ઉપયોગ કરતા શીખશે તો ગુજરાતીની સેવા થશે અને સાહિત્યકારોને કદી મળ્યા નથી એટલા પૈસા મળશે. એનાથી ગુજરાતી સાહિત્યનો અને સંસ્કૃતિનો વિકાસ વધુ ને વધુ થશે.ગુજરાતી વેબની પાંખે ઊડશે   દિવસે ખરા અર્થમાં વિશ્વગુર્જરી બનશે.

 

તેઓના મતે તો હું કવિ છું કે નથી મારી પાસે કવિતાનું કોઈ ખાસ જ્ઞાન.. એવી ઉદાસ રાતોમાં, જ્યારે શ્વાસ પણ બોજા જેવા લાગતા, કવિતા સિવાય કાંઈ મનને શાતા આપી શકતું નહીં ત્યારે કવિતા થોડી સમજાઈ હતી. એક વાર કોઈની આંખોમાં કવિતા જોઈ હતી ને ઉપકાર માન્યો હતો. ઘણી વાર કોઈ કારણ વિના હસવા(અને કારણ વિના રડવા)ની ક્ષણે મને કવિતા મળી આવી છે. કવિતા સાથે મારા જેવા માણસનો શું સંબધ વાત મારી સમજથી બહાર છે. છતાં જ્યારે પણ કોઈ સરસ કવિતા હાથમાં આવી જાય છે ત્યારે બધા સવાલો ભૂલી જવાય છે. ને અચાનકજીવનના, કવિતાના, દરેક ક્ષણનાસામર્થ્યમાં ફરી શ્રદ્ધા આવી જાય છે; મઝા આવી જાય છે. લયસ્તરો મઝાને વહેંચવાના ઉદ્યમ સિવાય બીજું કાંઈ નથી. શબ્દો તો મા ગુર્જરીના છે, શબ્દોની ગોઠવણી તો કવિઓની છે અને મહેફિલ તો તમારા બધાની હાજરીથી છે. મારા માટે તો કવિતાના પડખામાં આટલો સમય ગાળવા મળ્યો માંગ્યા કરતા ક્યાંય વધુ વળતર છે.”

 

 

ગુજરાતી બ્લોગજગતમાં કવિતાઓ કેમ જોવા મળે છે? તેવા પ્રશ્ન ના જવાબમાં તેમણે કહ્યું આજ સુધીમાં હું ઘણા ગુજરાતી બ્લોગ વાંચી ચુક્યો છું, અને મૈ જોયુ કે લગભગ દરેક લેખક પોતાનાં બ્લોગ પર ગુજરાતી સાહિત્ય અને ગુજરાતી કવિતાઓ મુકે છે. હું સ્વિકાર કરું છું કે ગુજરાતી સાહિત્યના પ્રસાર માટે એક ઉપયુક્ત માધ્યમ તો છે . બ્લોગો દ્વારા મને ઘણી સારી અને કદીએ ના વાંચવા મળી હોય એવી કવિતાઓ વાંચવા મળી. એક ઘણો સારો પ્રયાસ છે અને હું એને આવકારું છું. ગુજરાતના ઈતિહાસમાં કદાચ પહેલી વાર ( અને કદાચ છેલ્લી વાર પણ ! ) ગુજરાતીઓ પર વધારે પડતા સાહિત્યલક્ષી હોવાનો આક્ષેપ આવ્યો છે. મારા મતે તો ઘણા આનંદની વાત છે. હિસાબના ચોપડા સિવાય બીજા કોઈ પુસ્તકમાં રસ ધરાવવાનું મહેણું ગુજરાતી બ્લોગજગતથી પહેલી વાર ટળ્યું લાગે છે.

 કવિતાઓ મારા આનંદનો વિષય છે એટલે એના વિષે લખું છું. બીજા લોકો એમના રસના વિષય પર પણ ધીમે ધીમે લખતા યા છે. ગુજરાતી વેબ પર લખી શકાય, અને પણ સહેલાથી, વિચાર વે નવો નથી. ગુજરાતી બ્લોગજગતમાં નવા નવા વિચારો અને અભિપ્રાયો ધરાવતા લોકો આવતા જવાના છે. દરેક પોતાને ગમતો અવાજ લાવશે અને પોતાને મહેફિલ જમાવશે. અને કાલે એક વટવૃક્ષ બની જશે !

ગુજરાતી ભાષા ગુજરાતી સાહિત્ય કરતા બહુ મોટી વાત છે. ગુજરાતી ભાષા આપણી સંસ્કૃતિ અને સમાજથી બની છે. ગુજરાતી જીવંત ઘટના છે. સાહિત્ય તો માત્ર એનું એક પ્રતિબિંબ છે. હવે જ્યારે ગુજરાતી ભાષા નેટ ઉપર સ્થાપિત થઈ ચૂકી છે, સમય આવ્યો છે કે વધુ ને વધુ લોકો ગુજરાતીમાં લખતા થાય. “

Contact information for pesonal Interview Tel.Number – 404-944-5067 (Cell)

4 Comments leave one →
  1. January 7, 2009 7:22 am

    સરસ અને ભગીરથ કાર્ય હાથ પર લીધું છે…
    શું કહું? આભાર કે અભિનંદન?!!

  2. January 16, 2009 2:35 pm

    Dear Vijaybhai,

    Let us all Gujarati bloggers meet and do some service to Gujarat and Gujarti !
    Dear Vivek you do the same with all blogers from India!
    ભગીરથ કાર્ય હાથ પર લીધું છે !
    Now, let us work as a team.
    Regards

    Rajendra

    http://www.yogaeast.net
    http://www.bpaindia.org

  3. January 16, 2009 6:00 pm

    શ્રી વિવેકભાઇ – શ્રી ધવલભાઇ આપ બન્ને ને ખૂબ ખૂબ અભિનંદન …

  4. yatish parekh permalink
    February 3, 2010 1:14 pm

    KHUB KHUB ABHINANDAN. DR. NIRAV SHAH GAVE ME THE REFERENCE OF THE WEB SIGHT. KEEP IT GOING

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: