પ્રત્યાયન- ડો. પંચમ શુકલ

ડો. પંચમ શુકલ લંડન ખાતે ઈલેક્ટ્રોનીક્સ એન્જીનીયરીંગ વ્યવસાયમાં વ્યસ્ત છે. મને યાદ છે કે સુરેશભાઇ જાની મને બ્લોગ શીખવતા ક્યાંક અટકે તો કહેતા પંચમને પુછી જોઇશ. એટલે વહેવારીક રીતે એવુ બને કે મને પાણ બ્લોગકાર્ય  શીખવવામાં તેમનો પરોક્ષ ભાગ રહ્યો કહેવાય. પણ તે સંદર્ભ કરતા ઊર્મીસાગરનાં સહિયારા સર્જનો ને મઠારનાર છંદનાં જાણકાર તરીકે મારો એમનો પરિચય વધુ ગહન છે. તેમણે તેમનો અનુભવ લખ્યો જ છે- આશા રાખું કે હવે તેમને અર્થઉપાર્જન ની સાથે સાથે ગુર્જર કાવ્યો જે પકવવા મુક્યા છે તેને બહાર કાઢે અને કાવ્યસંગ્રહ કે ઇ-બૂક તરીકે સૌને પીરસે. 

  

હું ઘણા વર્ષોથી બ્લોગિંગ કરું છું. જો કે મારો બ્લૉગ  એ બ્લોગની મૂળભૂત વ્યાખ્યા જેવો જ છે – વેબ-લોગ ! એ મારી કવિતાઓની ઓનલાઈન ડાયરી જ છે અને એટલે જ એ મારી સર્જન પ્રક્રિયાને સુસંગત એવા અનિયતકાલીન ધોરણે કાર્યાન્વિત છે.

હકીકતે, મે મારી કવિતાઓને મારા વેબપેજ પર મૂકવાની શરૂઆત તો 2003-04 થી કરેલી. પણ એ વખતે યુનિકોડમાં કોઈ પણ ગુજરાતી વેબસાઈટ મે જોઈ નહોતી. (મારી જાણમાં માત્ર બે જ રસપ્રદ વેબસાઈટ હતી – કેસૂડા અને ઝાઝી) . મારા વેબપેજ પર મેં જેપેગ (JPEG) અને પીડીએફ (PDF) ફોર્મેટમાં કાવ્યો મૂકેલા જે હજી પણ (રેફરંસ માટે) મોજુદ છે.

http://www.commsp.ee.ic.ac.uk/~pancham/mystuff.html

ડો. કિશોર મોદીની સાહિત્ય સાધનાની સ્મરણિકા

ડો. કિશોર મોદીનું અને તેમના ભત્રીજા દીલીપ મોદીની ઘણી બધી વાતો પ્રીતમ લખલાણી તેમજ યોગેન્દ્રભાઇએ કરી હતી અને તે સમય દરમ્યાન તેમને ઇ મેલ દ્વારા ગુજરાતી સાહિત્ય સંગમ માં પરિચય મોકલ્વા તેમને જણાવ્યું હતું પરંતુ સમયની બલિહારી કે તે ઘણા સમયે શક્ય બન્યું. તેમણે લખેલા સમય દરમ્યાન તો હું પણ સારાભાઇ કેમિકલ્સમાં હતો પણ જેનું જ્યાં મળવાનું નિશ્ચિંત હોય ત્યાં જ મળાય ના ન્યાયે હમણા ફરી વાત થઇ અને તેમની વાતોથી જણાયું કે દુનિયા ખુબજ નાની છે અને સમાન રસ ધરાવતા વડીલ મિત્રો જરૂર મળે જ છે. તો ચાલો આજે માણીયે ડો કિશોર મોદી ની સાહિત્ય સાધના

 

            

૧૯૫૪માં હું હાઇસ્કૂલમાં આવ્યો ત્યારથી મારો સાહિત્ય પ્રત્યે લગાવ શરૂ થયો.એ અરસામાં મારા ભાઇ શ્રી.નગીન મોદીની ટૂંકી વાર્તા અને નવલકથા ચાંદની,આરામ અને સવિતામાં છપાતી તે હું વાંચતો. હાઇસ્કૂલના વર્ષો દરમિયાન ‘કુમાર’,'મિલાપ’ અને ‘ઊર્મિ અને નવરચના’ જેવાં સામયિકોના સંપર્કમાં આવ્યો. ‘કુમાર’માં સોનેટો વાંચી જતો.એ વર્ષોમાં મને ગુજરાતીમાં વ્યાકરણમાં પદચ્છેદ,અલંકાર અને છંદ વગેરે પ્રશ્નમાં પૂરા ગુણ મળતા.જ્યારે હું દસમા ધોરણમાં આવ્યો ત્યારે ‘સરોજ’ નામક માસિક માટે મને કાવ્ય મોકલવાનું આમંત્રણ મળ્યું,અને ઉપજાતિ છંદમાં રચાયું પહેલું મંગલાષ્ટક.તેની ચોથી અને આઠમી પંક્તિ હતી- बलीयसी केवलमीश्वरेच्छा . આમ સંસ્કૃત પ્રત્યેનું મારું માન પ્રગટ થયું. પછી વિજ્ઞાનમાં જવાને કારણે આ બધું પરદા પાછળ ધકેલાઇ ગયું. ૧૯૬૬ના પીએચ.ડીના વર્ષોમાં હાઇકુનો મહિમા હતો.એટલે મેં પણ હાઇકુ લખ્યાં ને ‘ઊર્મિ અને નવરચના’માં પ્રગટ થયાં.પાછળથી શ્રી.હર્ષદેવ માધવના આગ્રહથી સંસ્કૃતમાં હાઇકુ લખ્યાં અને સંગ્રહમાં પ્રકાશિત કર્યાં.

ગુજરાતી સુગમ સંગીત ફાઉન્ડેશન

   ગુજરાતી સુગમ સંગીત ફાઉન્ડેશન ની પ્રવૃત્તિઓનું ઇ સ્વરૂપ અત્રે પ્રસ્તુત કરતા આનંદ અનુભવુ છુ.

1gssf archives

1gssf program summary

1gssf summary

Ghazal Graph part 1 of 2

Ghazal Graph part 2 of 2

Gujarat Maan Sugam Sangeet Ni Utkraanti part 1 of 2

Gujarat Maan Sugam Sangeet Ni Utkraanti part 2 of 2

ગુજરાતની ધરતીનો બુલંદ સાદ-સૂર સંવાદ-આરાધના ભટ્ટ

ગુજરાતી, ગુજરાતની બહાર જે રીતે ગુજરાત અને ગુજરાતી ભાષા માટે ગૌરવ ધરાવતો હોય છે અને જે માતૃભાષાને જાળવવા મથતો હોય છે તેનું વધુ એક જ્વલંત ઉદાહરણ છે ઓસ્ટ્રેલીયાનાં સિડનિ શહેરમાં ગુજરાતી રેડીયો સ્ટેશન “સૂર સંવાદ” અને તેમના સુત્રધાર આરાધના ભટ્ટ

      

પોતાના વિશે માહીતિ આપતા તેઓ કહે છે “હું ગુજરાતી રેડીયો સ્ટેશન ચલાવતી બ્રોડકાસ્ટર પહેલા છું અને પછી બ્લોગર્”..મેં તરત પ્રશ્ન પુછ્યો “ગુજરાતીમાં ઓસ્ટ્રેલીયા ખાતે પ્રથમ રેડીયો સ્ટેશનને ? “ત્યારે ગર્વથી તેમનું મસ્તક ઉંચુ હતુ.. તેમણે જણાવ્યું  “આ રેડીયો સ્ટેશન ફક્ત ગુજરાતી કલ્ચરને ઓસ્ટ્રેલીયામાં જાળવવા માટે તેમના સહિત સૌ સ્વયંસેવકો  પુરા ગુજરાતી હોવાનાં સ્વાભિમાન સાથે રેડીયો ચલાવે છે. “

થોડીક રેડીયો સ્ટેશન શરુ કરવાને પુર્વભુમિકા આપતા તેમણે જણાવ્યુંકે રેડીયો પ્રસારણ શરુ કરતા પહેલા દસેક વર્ષ તેમણે ગવર્ન્મેંટ રેડીયો સ્ટેશન ઉપર દસેક વર્ષ કામ કર્યુ હતું તે સમય દરમ્યાન તેમને લાગ્યા કરતુ હતું કે સિડનિનાં ગુજરાતીઓ ઇચ્છે છે કે તેમના અનુકુળ સમયે તેમને તેમની ભાષામાં કંઇક સાંભળવા મળે..નવરાત્રીમાં ગરબા તો હોળીમાં કે દિવાળીમાં તેમનુ સુગમ સંગીત કે લોક સંગીત્….પુરા એક વર્ષની મહેનત અને જહેમત પછી તેમને જોઇતો સમય રવિવારે બપોરે 3 થી 4 મળ્યો.અને તારીખ 19 ઓગષ્ટ 2007 થી તેમણે રેડીયો પ્રોગ્રામ શરુ કર્યો. આમેય તેમને પત્રકારી અને સુગમ સંગીતનાં રસે વૈવિધ્ય પુરુ પાડવામાં મદદ કરી.હાલ આ રેડીયો સ્ટેશન FM 89.3 પર દર રવિવારે 3 થી 4 ચાલે છે આ જીવંત પ્રસારણ તેમની વેબ સાઇટ www.sursamvaad.net.au ઉપર મુકાય છે જેથી તે જ્યારે સાંભળવુ હોય ત્યારે સમગ્ર વિશ્વને માટે પ્રાપ્ય હોય છે.આ વેબ સાઇટની મુલાકાત લેશો તો ગુણવંત શાહ તુષાર ભટ્ટ અને ક્રીકેટ અંપાયર સંજય હજારે જેવાના ઇંટરવ્યુ મુકેલા છે ઇંટરવ્યુ દરમ્યાન તેઓ સારુ એવું સંશોધન કરી ગુજરાત અને મહારાષ્ટ્ર ના ગુણવંતા ગુજરાતી સાથે વાતો કરતા હોય છે તારક મહેતા ડો સુરેશ દલાલ પીનાકી મેઘાણી શહાબુદ્દીન રાઠોડ અને મુખ્ય મંત્રી નરેન્દ્ર મોદી સાથે પણ વાતો કરીને ઓસ્ટ્રેલીયાનાં તેમના શ્રોતાઓને ભરપુર ગુજરાતીપણુ તેમણે આપ્યુ છે.

 www.sursamvaad.wordpress.com બ્લોગ યુવા વર્ગને આકર્ષવા માટેનું એક વધુ સુલભ્ય સાધન છે જેમાં યુવા વર્ગ સક્રિય હોય છે.ગુજરાતી રેડીયો સ્ટેશન ઓસ્ટ્રેલીયા ઉપરાંત ભારત અને અમેરિકામાં પ્રસિધ્ધ છે.

તેમનો નવનીત સમર્પણમાં આવેલ એક લેખ વતન ને પત્ર અત્રે સામેલ છે અને તેમને વિશે વધુ માહીતિ આપતો દિશા જોશીનો લેખ જે જીતો વર્લ્ડમાં પ્રકાશીત થયો હતોરેડીયો ની આરાધના અહી વાંચો

89.3FM Sydney, Sunday 3-4PM
61-416223593(overseas callers)
0416 223 593 (within Australia)
www.sursamvaad.net.au
BLOG: http://sursamvaad.wordpress.com
aradhanabhatt@sursamvaad.net.au–

અવંતિકા ગુણવંત (મહેતા) ની સુહાની જીવન સફર

 

રીડ ગુજરાતીનાં મગેશભાઈ પાસેથી અવંતિકાબેન નાં સંપર્ક નંબરો મળ્યા અને મે તે દિવસે મારી ઓળખાણ આપતો અને એમનો પરિચય માટે ફોન કર્યો અને એક પ્રેમાળ સ્વસ્થ લખાણ લખતી લેખીકા સ્વરૂપે મોટીબેન મળ્યા.ચાલો તેમની વાતો તેમનાજ શબ્દોમાં માણીયે..

તે દિવસે ટેલીફોન પર ઘણી વાતો થઈ હતી, તેથી આપને મારો પૂરો પરિચય મળી જ ગયો છે. છતાં આપે પરિચય લખી આપવનું કહ્યું છે તેથી આ વધારાનું એક પાનું – પુસ્તકોની સંખ્યા એવડી મોટી નથી કે પ્રભાવિત થઈ જવાય. જો કે છપાયેલાં લખાણો તારવવા બેસું તો હજી ખુશીથી બીજા પુસ્તકો પ્રકાશિત થઈ શકે, પણ થશે એ નો ભાર કોણ રાખે?

જોવા જઈએ તો હું, મારી માનસિકતા અને મારી જીવનવાર્તા કદાચ જુદી જાતના છે. સામાન્ય કરતાં જુદા.

મને કોઈ મહાત્વાકાન્ક્ષા નથી અને હતીય નહીં, હાએક સ્વપ્નું હતું , પ્રેમથી છલકાઈ જતું મધુર સુંદર ગૃહસ્થજીવનનું – વર, ઘર, સંતાન – આ બધું મને મળ્યું છે. કલ્પના કરતાંય વધારે સુંદર, મધુર.

પણ આ સુખ અનાયાસ નથી મળ્યું. કોઈને અનાયાસ સુખનો રાજમાર્ગ જડી જાય તો ય એ વ્યક્તિને શું અને કેટલું આપી જાય એ ચર્ચાનો વિષય છે.

મારા સુખની કેડી મેં જાતે કંડારી છે. એ કેડી પર ચાલતા  મારા હૃદયમનમાં જે પ્રકાશ પ્રગટ્યો તે ફેલાવવાના પ્રયત્ન રૂપે મેં હાથમાં કલમ પકડી અને એ ચાલ્યા જ કરી છે. એનું કારણ વાચકોનો પ્રેમ – કલ્પી ન શકાય, માની ન શકાય એટલો પ્રેમ.

વાચકોએ મારા લખાણોને હૃદયના સાચા ઉમળકાથી વધાવ્યા, સ્વીકાર્યા, આમ મને પ્રોત્સાહન મળ્યા જ કરે છે. પ્રેમની બાબતે હું ખૂબ નસીબદાર છું, અને તેથી હું જીવંત છું, કલમમાંથી સરકતા લખાણો જીવંત છે. હૃદયસ્પર્શી છે.

મારો જન્મ એક ધન સમૃધ્ધ, સંસ્કારસમૃધ્ધ ઘરમાં થયો છે. સહજતાથી મળેલ સંસ્કાર વારસાએ મને દ્રષ્ટિ, દિશા અને ગતિ આપ્યા છે. એના વાર્સાના વિકાસે મારા મનને મહેકતું અને પ્રસન્ન રાખ્યું છે. આ બધા માટે ઇશ્વરનો આભાર માનું છું. હા, તંદુરસ્તીની દ્રષ્ટિએ હું નિર્બળ છું, જન્મ પહેલા ડૉક્ટરે કહેલું, ‘બાળકના માથા માટે શંકા છે, કદાચ મગજ કોહવાયેકું છે.’ હું જન્મી, મગજ કોહવાયેલું ન હ્હતું. પણ આંતરડા, લીવર સાવ થર્ડક્લાસ. ખૂબ રીબાઉં, રડું, ઘરમાં સૌ પ્રાર્થના કરે, પ્રભુ, તારી માટી છે, તું પાછી લઈ લે. પણ હું જીવી… શું કરતી હતી હું મારા બાળપણમાં? ચોપડીઓથી રમતી હતી. ત્યારથી પુસ્તકો જ મારા સાથીદાર બન્યાં.

અરે, હું તો ખૂબ ઊંડાણમાં પહોંચી ગઈ. મારે તબક્કાવાર જીવન વર્ણવવાનું નથી. હં, તો એક કુદકો મારું ને યૌવનમાં પહોંચી જાઉં. મારા લગ્ન થયા ને જીવન સાવ પલટાઈ ગયું. વૈભવ, સગવડો, નિરાંત બધું દૂર દૂર જતું  રહ્યું. કઠોર વાસ્તવિકતાએ જીવનના બીજા સ્વરૂપનો પરિચય કરાવ્યો. વર્ષોના વર્ષો એ સંઘર્ષ ચાલ્યો. પણ એ આકરા વર્ષોમાં મુખ તો સૂર્ય તરફ જ હતું . એ તકલીફોએ મને અંત્ર્મુખ બનાવી., મને જાગ્રત કરી. કપરા સંજોગોમાં ય હૃદયમનમાં કોઈ ક્લેશ, કકળાટ કે ફરિયાદ ન ઉદભવ્યા. હતાશા ન આવી. મારી શ્રધ્ધા જાગ્રત થઈ. મારી માનો એ વારસો.. એ સમયે હું ગાતી, ‘ડગમગતો પગ રાખ તું સ્થિર મુજ ’ –  ખરેખર પ્રભુએ મને સંભાળી લીધી. મારી જાતમાં ય શ્રધ્ધા પ્રગટી એ મારા બાપુજીનો વારસો . બાપુજીએ શૂન્યમાંથી એમની સૃષ્ટિનું સર્જન કર્યું હતું. પોતાની જાતમાં એમને પારાવાર શ્રધ્ધા. સંઘર્ષના આ વર્ષો દરમ્યાન જ્યારે જ્યારે જરૂર પડી છે ત્યારે ત્યારે કોઈ અગોચર ખૂણામાંથી મને સાથ સહકાર સાંપડ્યો છે. આમ જ મારા હૃદયમનની ક્ષિતિજો વિસ્તરી છે. હું આશાવાદી રહી શકી.

મેં જે જોયું, અનુભવ્યું એની વાત કરવાનું મન થયું. અને ૧૯૮૨ માં અખંડઆનંદથી આરંભ થયો. અને વાચકોને રસ પડ્યો. – આજે હું જે કાંઈ છું એ મારા વાચકોના પ્રેમ અને પ્રોત્સાહનને કારણે . મારું લખાણ સાહિત્ય નથી કારણ કે એ કોઈ નિયમોનુસાર નથી લખાયું. એ સીધું હૃદયમાંથી લખાયું છે.

મારી વિપત્તિ મારી સંપત્તિ બની. ઉબડખાબડ અજાણ્યા માર્ગે જતાં ભલે હું ઘવાઈ, શરીરથી કિંમત ચૂકવી પણ મારી આંતરિક સમૃધ્ધિમાં તો વૃધ્ધિ જ થઈ છે. આ એવી સમૃધ્ધિ છે કે વહેંચો એમ વધે. એણે તો મને મારી પોતાની ઓળખાણ કરાવી. લાગે છે કે ઇશ્વરે મારા માટે જે કાર્ય નિર્માણ કર્યું છે, એ મને હાથ લાગી ગયું છે તેથી ચોપાસ પ્રકાશ જ પ્રકાશ છે. મને બધું સારું, શુભ, મંગલ લાગે છે. જીવન સફર સુહાની રહી.

વિજયભાઈ, મારા જીવનમાં બનેલા બનાવો મારા લખાણોમાં ક્યાંક ને ક્યાંક આલેખાયાં છે, મારી વાત હું નિખાલસતાથી – જેવી છે તેવી કહી દઉં છું – આટલું બસ ને?

થેંક યુ, મારી વાત કહેવાની મઝા આવી..

 

                                                       -   અવંતિકા ગુણવંત

અવંતિકા ગુણવંત

જન્મ તારીખ   -  ૧૭ ફેબ્રુઆરી ૧૯૩૭

સ્થળ – અમદાવાદ

શૈક્ષણિક કારકિર્દી – મેટ્રીક ૧૯૫૨

 બી.એ. ૧૯૫૬ અંગ્રેજી મુખ્ય વિષય  સાયકોલોજી ગૌણ સાથે

 એમ.એ. ૧૯૬૦ ગુજરાતી (મુખ્ય) સંસ્કૃત ગૌણ

વ્યવસાયિક કારકિર્દી – રસરંજન  બાલ અઠવાડિકનું સંપાદન  ૧૯૬૧ થી ૧૯૬૯

 બાલ ભારતી પ્રકાશન  – ધોરણ ૧ ૨ ૩ ના ગણિત ઇતિહાસ ભૂગોળ પર્યાવરણના પુસ્તકોનું  લેખન અને પ્રકાશન  ૧૯૬૯ થી ૧૯૭૫

કટાર લેખન – ૧ જન્મભૂમિ પ્રવાસી (મુંબઈ)  ‘વાસ્તવની વાટે ’ ૧૯૯૨ થી ૨૦૦૫

                ૨ મુંબઈ સમાચાર (મુંબઈ) આંગણાની તુલસી  ૨૦૦૫ થી ચાલુ છે.

                ૩  ફૂલ છાબ ( રાજકોટ)    સંસારચક્ર   ૧૯૯૮ થી ૨૦૦૬

                ૪ સૌરાષ્ટ્ર સમાચાર  (ભાવનગર) સંસારચક્ર ૨૦૦૧ થી ૨૦૦૫

                ૫ હલચલ અઠવાડિક (કલકત્તા) સંસારચક્ર  ૧૯૯૩ થી ચાલુ છે.

                ૬ સાંવરી   પાક્ષિક  (કલકત્તા) સંસાર   ૨૦૦૧ થી ચાલુ છે.

                ૭ શ્રી   સ્ત્રીઓનું અઠવાડિક    ‘ગૃહગંગા’    દસ વર્ષ સુધી.

                ૮ આરપાર    અઠવાડિક    મુ. પો. અમેરિકા   ૨૦૦૪ થી ૨૦૦૫ સુધી ૨૦૦૬ થી સપ્તપદીના સૂર 

                ૯  અખંડઆનંદ  માસિક    ગૃહગંગાને તીરે     ૧૯૮૨ થી

 

ગુજરાત ટાઈમ્સ, કુમાર, જનકલ્યાણ, નવચેતન, માનવમાં અવારનવાર. 

 

 

 

પારિતોષિક

૧  સંસ્કાર પરિવાર તરફથી સંસ્કાર પારિતોષિક

૨  ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી તરફથી માનવતાની મહેકને પારિતોષિક

૩ કુમાર ૧૯૮૨ માં ‘અતિસ્નેહ ’ વાર્તાને શ્રેષ્ઠ વાર્તા તરીકે

૪ નવચેતન તરફથી  

• કેટલાંક લખાણો હિન્દી,  મરાઠી, તમિળ, ઉડિયામાં અનુવાદ
• અભિનંદન ગ્રંથો અને ખાસ સંપાદનોમાં મારા લખાણોનો સમાવેશ. ,,,

તેમનો બ્લોગ : www.avantikagunvant.blogspot.com

અવંતિકાબેનના પુસ્તકોની યાદી 

[1] આપણી પ્રસન્નતા આપણા હાથમાં [2] ગૃહગંગાને તીરે. [3] સપનાને દૂર શું નજીક શું ? [4] અભરે ભરી જિંદગી [5] પ્રેમ ! તારાં છે હજાર ધામ [6] કથા અને વ્યથા [7] માનવતાની મહેક [8] એકને આભ બીજાને ઉંબરો [9] સહજીવનનું પ્રથમ પગથિયું [10] ત્રીજી ઘંટડી [11] હરિ હાથ લેજે [12] સદગુણદર્શન [13] ધૂપસળીની ધૂમ્રસેર [14] તેજકુંવર ચીનમાં [15] તેજકુંવર નવો અવતાર

તેમનો સંપર્ક : avantikagunvant@gmail.com

આદર્શ પ્રકાશન ના મદ્રાસી બંધુઓની પુસ્તક યાત્રા

Pustakyatra_008_new

ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના ૨૦૧૦ -૧૧ના પ્રમુખ બનનાર ભગવતીકુમાર શર્મા-નાનુભાઈ નાયક

Photo courtsey: www.readgujarati.com and Nirmish Thaker

નર્મદ  નવલરામથી માંડીને આજ પર્યંત સુરતે સંસ્કારનગરી તરીકેની ઓળખ જાળવી રાખી છે. તાજેતરના ભૂતકાળની વાત કરીએ તો વિષ્ણુપ્રસાદ ત્રિવેદી, જયત પાઠક અને આજે ભગવતીકુમાર શર્મા જેવા મોખરાના સર્જકો સુરતે આપ્યા છે. આજે ભગવતીકુમાર આપણી વચ્ચે હાજર છે તે વાત જ આપણાં મનને પરિતૃપ્ત કરવા માટે પુરતી છે. એક સસ્કારી બ્રાહ્મણ કુટુબમાં એમને ઉછેર, માતાપિતાનો પ્રેમ તો તેઓ પામ્યા જ, સાથે સાથે એમનામાં સસ્કારનુ સુપેરે સિચન પણ પામ્યા. તેઓ એ સસ્કારનુ ભાથુ લઈને સાહિત્ય લેખનમાં પ્રવેશ્યા ત્યારથી આજ સુધી તેમણે પાછુ વળીને જોયુ નથી. આજે પચોતેર વર્ષે ભગવતીભાઈની સાહિત્ય યાત્રા અને સસ્કારયાત્રા સાથે સમાજપ્રતિબધ્ધતા પણ સોળે કળાએ ખીલી ઊઠી છે. સખત પરિશ્રમ, નાનામોટા સૌનો આદર, વિનય વિવેકપૂર્ણ આચાર, શુધ્ધ વૈચારિક અભિગમ અને સાહિત્ય સાથે સમાજ પ્રત્યે પણ પરિબધ્ધતા એમની વિશિષ્ટતા છે. ભગવતીભાઈએ કોઈને નારાજ કર્યાનુ જાણ્યુ નથી.

શહેર પ્રત્યે એમનો કુટુંબ જેવો લગાવ રહ્યો છે. જ્યાં અને જ્યારે જરૂર પડી ત્યાં અને ત્યારે શહેર સાથે ઊભા રહેવાની કર્તવ્યનિષ્ઠાને કારણે ભગવતીકુમારને આજે સુરતનું બચ્ચેબચ્યુ ઓળખે છે. પહેલી કવિતા લખી ત્યારથી ગણીએ તો લગભગ સાઠ વર્ષની એમની સાહિત્યસાધના દ્વારા આજે તેઓ સાહિત્યક્ષેત્રના ઉત્તુંગ શિખરે બિરાજે છે. સુરતની તો તેઓ ઓળખ છે. એક જમાનામાં નર્મદથી ઓળખાતુ સુરત આજે ભગવતીભાઈનાં નામથી ઓળખાય છે. આપણા સૌને માટે આવા ભગવતીકુમાર એક મહામૂલુ વ્યક્તિત્વ છે.

કવિ અને ગીતકાર ભાગ્યેશ જહા

  

સ્વાતિબેન ગઢીયા (પટેલ) સાથે વાતોમાં ભાગ્યેશભાઇનાં ગુજરાતી ભાષાનાં ચાહક તરીકે તેમણે  ધબકારની પ્રવૃત્તિનાં ઉત્તેજનની વાત સ્મૃતિમાં તાજી હતી ત્યાં રમેશભાઇ તન્ના(ગુજરાત ટાઈમ્સનાં સીનીયર એડીટર)એ પણ તેમનો  પરિચય ગુજરાત સરકારનાં માહીતિ નિયામક અને સાચી રીતે ગુજરાતી ભાષા શ્વસતા કવિ તરીકે આપ્યો ત્યારે તેમને ફોન ઉપર મળવાની લાલચ હું ન રોકી શક્યો. સેક્રેટરી ટુ ગવર્નમેન્ટ આઈ. એ. એસ. ઓફીસર તરીકે અને માહીતિ નિયામક તરીકે બેવડી જવાબદારી નિભાવતા ભાગ્યેશભાઇ નો ફોન ઉપર અવાજ સાંભળ્યો ત્યારે તે સહ્રદયી મિત્ર જેટ્લો ઉષ્માપૂર્ણ વધુ લાગ્યો અને અધિકારીપણું તો ક્યાંય નહોંતુ.

‘આ રવિવારે વડોદરા આવું છું ત્યારે મળીયે’ કહીને ફોન મુક્યો ત્યારે થયું કે જ્ઞાની વૃક્ષ જેવા હોય છે જેમ ઉંચે જાય તેમ વધુ વિનમ્ર થતા જાય.

વડોદરાની વેલકમ હોટેલમાં જ્યારે પહેલી વખત મળ્યાં ત્યારે ફરીથી લાગ્યુ કે પ્રાર્થનાએ તેના પપ્પા વિશે જે લખ્યું છે (http://www.readgujarati.com/sahitya/?p=769 )  તે કરતાં ભગ્યેશભાઇ ઘણાં ઊચ્ચાસને વિરાજેલા ગીતકાર અને કવિ છે અને તેનાથી પણ વધુ વિનોદી મિત્ર છે. તેમના વિશે લખવા માટે મને ઘણું ભાથુ મળ્યું.પણ અત્રે મારા પ્રતિભાવોમાં તેમને ગુજરાતી કવિ અને ગીતકાર સુધી સીમીત રાખીશ. અન્ય માહીતિ તેમની વેબ સાઈટ http://bhagyeshjha.com/  ઉપર છે. પ્રાર્થનાએ લખેલ આ વાક્ય મને સતત આ મુલાકાત દરમ્યાન યાદ આવતું હતું કે  ‘ગુજરાતી મારી મા છે, સંસ્કૃત મારી દાદીમા છે અને અંગ્રેજી મારી પાડોશમાં રહેતી વિદુષી નારી છે, જે મને ખૂબ પ્રિય છે. જેને હું બેસતા વર્ષના દિવસે પગે લાગીને $ 51 જરૂર લઉં. પણ મને ઉંઘ ન આવે તો હાલરડું તો મારી મા જ ગાય.’

મુલાકાતની શરુઆતમાં ઔપચારિક વાતો શરુ થઇ અને મેં તેમના વાક્યોની નોંધ લેવા નોટ ઉઘાડી ત્યાં તેમણે તેમના પરિચયની અછાંદશ કવિતા મારી નોટમાં લખી

આમ તો કહેવાવું છું કે ભાગ્યનો હું ઇશ છું,
પણ ખાલીપાનાં ભારથી ભીની સમયની ડીશ છું
૫‘ ૪”નો આકાર છું
હું જ મારી એકલી સરકાર છું

આજે પણ એમના કાર્યમાં વાંચન દરેક ક્ષેત્રમાં તેમની આગવી શક્તિ રહી છે દિવસનાં ૩૫ છાપા વાંચવાનાં અને સરકારને હાનિ કરતી દરેક વસ્તુને રોકી સરકારની વાસ્તવીક છબિ ઉજળી રીતે ઉપસાવવી તે તેમનું કાર્ય છે. આ કાર્ય આમ તો ઘણો જ સમય માંગી લે છતાં તેમાં તેમને ગમતું લખવાનો અને સમય મળે ત્યાં રજુ કરી દેવામાં તેમને અપાર આનંદ છે.

તેમની લખેલી કૃતિઓ તેમના અવાજે સાંભળવાનો એક લહાવો છે તેવું પ્રાર્થનાએ લખ્યું હતું પણ તે તક મને  ન મળી. હા તેમણે વાતો દરમ્યાન કરેલી બે ત્રણ શાબ્દિક મજાકો અત્રે રજૂ કરી તેમની વિનોદ વૃતિને જરુર દાદ આપીશ.

• એક મીશનમાં તેમના ઉપર ગોળીબાર થયો.તોફાનો શમ્યાના બે ત્રણ દિવસે તે ગામે દવા વહેંચવા ગયા ત્યારે બોલ્યા..તમે મને ‘ગોળીઓ’ મારી હું તમને ’ગોળીઓ’ આપવા આવ્યો છું.
• નર્મદાબંધ નાં એક મિલનમાં નર્મદાબંધ વિરોધી લોકો બોલ્યા..અરે આ તો ‘બંધ’ બાંધવા વાળા છે ત્યારે ભાગ્યેશભાઇ બોલ્યા નારે અમે તો ‘સબંધ’ બાંધવા વાળા છીયે  
• ગોલ્ડમેડાલીસ્ટનાં એક ગ્રુપમાં સમય કાઢવા મેં એક ભાઇને કહ્યું હાથ બતાવો અને તેમના ભાગ્યની વાતો કરી. પછી તે ભાઇ બોલ્યા હવે તમારો હાથ બતાવો હું તમારું ભવિષ્ય કથન કરું…પછી ખબર પડીકે ૩૭નાં ગ્રુપમાં ૩૪ જણાએ કીરોની હસ્તરેખા વાંચી હતી..જો ભુલે ચુકે ગપ્પા માર્યા હોત તો શું દશા થતે?

મેં કહ્યું અમે હ્યુસ્ટનમાં ગુજરાતી શબ્દ સ્પર્ધાનુ માળખું તૈયાર કર્યું છે તો અભિનંદન આપતાં કહ્યું સ્વર્ણિમ ગુજરાતની ઉજવણીમાં ગુજરાતી ભાષાનાં વિકાસ અને સંવર્ધનની વાતોમાં તમે અગ્રીમ થશો. તેમનાં મિત્ર ડો. અમિત પટેલને મેં ભાગ્યેશભાઇ માટે એક વાક્યમાં પરિચય આપવાનું કહ્યુંતો કહે “તમે આટલા સરળ કોઇ આઇ. એ. એસ. ઓફીસરને જોયા છે?” અને અમિતભાઇનાં પત્ની બોલ્યાં તેઓ તો ‘સમlધાન નાં કૃષ્ણ’ છે.

તેમનો કાવ્ય સંગ્રહ પહાડ ઓગળતા રહ્યાં નું પ્રથમ પ્રકાશન ૧૯૯૨માં અને દ્વિતીય પ્રકાશન ૨૦૦૨ માં થયું.

તેમનાં ગીતોને લઈ સંગીતકાર સોલી કાપડીયાએ આપણાં સંબંધો નામે આલ્બમ બહાર પાડ્યું જે ઘણું લોક પ્રિય છે

તેમના ગીતોને સંગીતકાર જયદેવ ભોજક અને વનીતા એ ઘણા સ્ટેજ શો માં ગાયા છે

મારા મનનો પ્રતિભાવ એવો હતો કે જે ગુજરાતી માનું માન સાચવે, સંસ્કૃતને દાદીમા કહે અને અંગ્રેજીને પડોશની સન્માનનીય નારી કહે તે જ ખરેખર વિદ્યાવાન ગુજરાતી છે. ગુજરાતની ધરાનાં પનોતા પુત્ર છે.

He can be reached on bvjha@yahoo.co.in

His blog is http://bhagyeshjha.wordpress.com/

તેમની એક કવિતા અત્રે વાચકોને માટે 

એક સંદેશ  શ્યામને .      

- ભાગ્યેશ જહા 

SMS કરવાનું બંધ કરો શ્યામ !
હવે રૂબરૂમાં આવવાનું રાખો.
વૃંદાવન મથુરા તો રોમરોમ જાગ્યાં છે,
મોરલી મોબાઇલ જેવી રાખો.

સાઇબરકાફેમાં હવે સર્ફિંગ કરે છે
પેલી ગોપીઓની યુગજૂની આંખો,
ઇચ્છાના ગોધણને વાળો, હો શ્યામ !
હવે ગોવર્ધન માંગે છે પાંખો,
ટચલી આંગળીએ હવે સાચવજો માઉસ,
અને માખણને ફેટ ફ્રી રાખો

SMS કરવાનું ….

વેબકેમ આંખોમાં આંજીને ગોપીઓએ
સંતાડી દીધા ઉજાગરા,
કપડાં તો સૂકવ્યાં છે સદીઓથી ડાળ ઉપર
વહેવડાવો વાયરા કહ્યાગરા,
રાધાના આંસુના અટકાવો શ્યામ !
હવે મેકઅપને મોભામાં રાખો

SMS કરવાનું ….

ઇ-મેઇલ વાંચીને હવે અર્જુનને સમજાવો
કે મનમાંથી કાટમાળ કાઢે
ગાંડીવ ને શંખધ્વનિ સાચવે ભલે
પણ પર્સમાંથી પામટોપ કાઢે,
કૌરવના કમ્પ્યુટર વાયરસ લખે છે,
તેની ભોળી કોઇ ભાળ હવે રાખો

SMS કરવાનું બંધ કરો શ્યામ !
હવે રૂબરૂમાં આવવાનું રાખો.

વિદૂષી લેખીકા રાજુલબેન શાહ

 

ઘણા સમયની  મારી સહાધ્યાયી મિત્ર અને સુહ્રદ વાચક ઇલા પટેલે આ વખતની વડોદરાની મુલાકાત દરમ્યાન કહ્યું કે તારા બ્લોગ જેવોજ બ્લોગ મારી મિત્ર રાજુલ અને કૌશિકે બનાવ્યો છે. આ થઈ રાજુલબહેન સાથે વાતની પૂર્વભુમિકા.પછી ઈલા તો અમરનાથની યાત્રાએ જતી રહી અને તેણે રાજુલબહેન સાથે વાત કરી કે નહીં તે દ્વિધામાં અઠવાડીયુ નીકળી ગયું.

એક દિવસ કૌશિક્ભાઇનો સામેથી ફોન આવ્યો અને રાજુલ બહેન સાથે વાત થઇ તો કહે હું તો તમારી ઘણી માઈક્રોબાયોલોજી ગ્રુપની વાતો અને મિત્રોથી વાકેફ છું અને ૩૫ વર્ષનો સમય ગાળો એકદમ કડડભુસ થઇ ગયો. મેં હસતા હસતા કહ્યું તુ તો શશીકાંતભાઈ નાણાવટીની દીકરીને? એમના હકારથી જાણે એ જ જુના મિત્રો હોઇએ તેવી ઓળખનો રણકો બંને પક્ષે રણક્યો. શશિકાંત  નાણાવટી એટલે સંનિષ્ઠ પત્રકાર અને નાટ્ય જગત સાથે સંકળાયેલ  જાણે એક પેઢી .

મેં બ્લોગ વિશે વાત શરું કરી તો કહે એ બધી વાતો કૌશિક સાથે કરો.. હું તો લખીને તૈયાર કરું તેથી તે મારો બ્લોગ કહેવાય પણ વાસ્તવમાંતો તે અમારા બંને નો બ્લોગ છે.

રાજુલબહેનને લેખીની તો જાણે વારસામાં મળી છે જ, જે તેમના બ્લોગ ઉપર મધર ડે નાં સંદર્ભે લખેલી ત્રણ માની વાતો પરથી સ્પષ્ટ દેખાય છે. દીકરા અને દીકરીનાં વિદેશગમન અને ખાલી માળાએ સુતેલી લેખની ને જગાડી. સ્ત્રી શક્તિ(Women Empowerment) અને તેને થતા અન્યાયો સામે કલમ ચાલી કે જે રોજબરોજનાં પ્રસંગોને પોતાની આગવી રીતે મુલવી લખતાં ગયા અને મુક્ત લેખક (ફ્રીલાન્સ રાઈટર) તરીકે જુદા જુદા અખબારમાં ઝબકતા રહ્યાં.

હાલ તેઓ  નવા ચલચિત્રોને શુક્રવારે પ્રથમ શો જોઇ તે ચિત્ર ઉપર પોતાનો અભિપ્રાય લખે છે જે દિવ્યભાસ્કરમાં શનીવારે નિયમીત રીતે આવે છે.તદુપરાંત સેંટ ઝેવીયર્સ  કોલેજમાં સાયકોલોજી વિષયમાં સ્નાતક થયા અને બીજો વિષય ગુજરાતી હોવાથી ગુજરાતનું અમી વારસામાં મળ્યુ.વાંચન શોખ હોવાથી ગુજરાતી સાહિત્ય સાથેની નિક્ટતા વધતી ગઇ.  તક મળતા અનુવાદક તરીકે કાર્ય શરુ કર્યુ. વળી શિક્ષણના કલાસમાં સોશિયલ સાયન્સનો અતિ નિરસ વિષય ભણાવવાના બદલે એને નાટ્યત્મક સ્વરુપ આપી  વિધ્યાર્થીઓમાં રસ પડે તેવી રીતે ભણાવવાના હેતુ થી પાઠને નાટક સ્વરુપ આપવાની જવાબદારી ની તક મળતા સ્ક્રિપ્ટ રાઇટર નો નવો અભિગમ અપનાવ્યો .

પ્રૂફ રીડર તરીકે પણ જરૂરી ચોક્કસાઈએ તેમને જ્યારે પણ જરુર પડી ત્યારે સ્વચ્છ નિર્બંધ પણ સક્રિય પ્રકાશન અને સંપાદન લગતા તેમના શોખને આવકલક્ષી બનાવ્યું આ વાતોને તેમની વેબ સાઈટ http://www.translatorscafe.com/cafe/member95160.htm પર જોવા મળશે.

છ મહિના અમદાવાદ અને છ મહિના એટલાંટા તથા લડંન, ફરતાં ફરતાં સુભાષ ભટ્ટ ની દીકરી અમી દવેએ કૌશિકભાઈને રાજુલબેન ને વેબ ઉપર કાર્યાન્વીત કરવા કહ્યું અને તે મનમાં રાખી સર્ફીંગ કરતા હીનાબેન પારેખનાં બ્લોગ ઉપરથી વર્ડપ્રેસની લીંક મળી અને ત્યાંથી સર્જાયુ “રાજુલનું મનોજગત“ જો કે આ તેમનો ત્રીજો બ્લોગ છે.

 સૌથી પહેલો બ્લોગ હતો http://www.linkedin.com/in/rajulshah અને કૌશિકભાઇનો પહેલો બ્લોગ હતો http://www.carenris.com/ તથા http://www.topcareservices.com  જે દ્વારા તેઓ તેમના બીન નિવાસી ભારતિય મિત્રોને જરૂરી દરેક પ્રકારની સેવાઓ આપે છે.

 જ્યારે ૩૫ વર્ષ બાદ તેમને તેમના ઘરે મળ્યા ત્યારે રાજુલબેન બધી રીતે મારા મામાની નાની બેન જયનાજ યાદ આવી. મઝાની વાત એ હતી કે ગાંધીનગર જતા જતા અમારી વાતોમાં અમે બંને એક મેક નો પરિચય પુછતા હતા અને લખતા લખતા અમે બંને હસતાં હતાં. કૌશિકભાઇ જરૂર પડે ત્યાં ટહુકો કરી અમને હસાવતા હતા.

મને શ્રધ્ધા અને ભરોંસો છે કે ગુજરાતી સાહિત્યને જરૂરી બધી સેવાઓ આપશે અને પોતે પણ બ્લોગનાં સહારે અને નિશ્ચિંત રાહે ઘણું સર્જન કરશે.

તેમનો સંપર્ક છે rajul54@yahoo.com

આપણા કવિ અને નાટ્યકાર ડો. ચિનુ મોદી

ડો.ચિનુ મોદી જ્યારે રે મઠમાં એબ્સર્ડ નાટકો કરતા હતા તે સમયથી તેમનો શિષ્ય અને મારો મિત્ર નરેન્દ્ર બજાજને લઈ તેમને ઘરે જ્યારે ચરણ વંદના કરી ત્યારે ઉમળકાથી તેઓ ભેટી પડ્યા…અમેરિકન વિદ્યાર્થી ભારતિય પ્રણાલી ભુલ્યો નથી કહી વહાલથી તેમના કાર્યકારી ટેબલ પાસે લઈ ગયા. હું કેમેરાથી તેમની ઉર્મિ ભરેલી નાટ્ય દુનિયાનાં સંભારણા સાંભળતો અને તેમને કચકડામાં કેદ કરતો રહ્યો..

શ્રી દીલિપ દવે દોરેલુ તેમનું ઠઠ્ઠાચિત્ર તેમને સર્વાંગ સ્વરૂપે કહે છે આ ગતિશીલ કવિ અને ગતિશીલ એકાંકીકાર છે.તેઓ સતત લખતા-વિકસતા-વિચારતા-શોધતા અને પામતા કવિ છે. એમની કવિતા વિધ વિધ રૂપે મહોરે છે. છાંદસ, અછાંદસ,ગીત, ગઝલ,કવિતા,પરંપરાગત આખ્યાન્,ખંડકાવ્ય અને નાટ્ય કાવ્યોમાં તેઓ ખુબ ખીલ્યા છે અને હજી પણ તેમની શબ્દ સર્જન યાત્રા ચાલુ છે.

 કવિ શ્રી રમેશ પારેખે તેમના વિશે એક કાવ્યમાં લખ્યુ હતું કે

શ્વેતકેતુ મસ્તક્માં બંડનાં વાયુઓ ભમે
વળી એમાં ગઝલનાં સિક્કાઓનું કારખાનુ ધમધમે..

એજ કવિતાનાં અંત ભાગમાં લખે છે

સાહિત્યનાં સર્વ તીર્થ પગપાળા ઘૂમે
કવિતાયે એ મદ્ય જેમ પીયે અને ઝૂમે

બાંધી શકે નહીં એને કોઇ પણ જેલ
નાટક તો જાણે ડાબા હાથ તણો ખેલ

ચશ્માંમાંથી પ્રેમભરી આંખે જુએ જેને
નખશિખ પોતીકો બનાવી દીએ એને

સંવેદનશીલ કવિ રાવજી પટેલ ડો ચિનુ મોદી માટે લખે છે

ધસમસ આવતી રાતને તેં રોકી લયથી રૂપાળ!
કવિ, શહેરની નિરોઝ્-ક્વોલિ-હેવમોર
તારાં નેત્રપાતાળથી કવિતા બનીને ફૂટે!
કામરૂપ દેશ ફરી અલપઝલપ સામ્પ્રસમય હલાવી નાખે.
નગરનાં સ્તનશિલ્પ ખળખળ વહી જતાં
નાગનાં લીસોટા જેવા ઝેર ચૂસે
રીક્ષાઓનાં વ્હીલ જેવો ઘુમક્કડ
સડકો વીંટીને તારો ભૂતકાળ દોડી જતો જોઇ
સ્લીપીંગ ટેબ્સ પર કબર ખોદીને સૂતો તોય
તુ તો કવિતાનું વૃક્ષ થઇને ફાલ્યો

ઘણા ભૂતકાળનાં સંસ્મરણો બાદ મેં પુછ્યું ભગવાન આવીને એક વરદાન માંગવાનું કહે તો શું માંગો તો તેમનો જવાબ હતો બીજો ભવ પણ હુંતો ચિનુ મોદી જ બનીશ અને જેમ જીવ્યો છું તેમ જ જીવવા માંગીશ…બહુ દિલેરી થી જીવું છું. અને ગમતુ બધું જ ..ઉઘાડે છોગ કર્યુ છે.કવિ અને સાચો તખ્તાનો કલાકાર જ આટલી ખુમારી થી બોલી શકે.તેમની સર્જન સમૃધ્ધી દર્શાવે છે કે તેમણે સાહિત્યનાં ઘણા ક્ષેત્રોને ખેડ્યાં અને ઉચ્ચતમ સાહિત્ય ગુજરાતી ભાષામાં રચ્યું

કાવ્ય સંગ્રહ્	કાળો અંગ્રેજ ૧૯૯૨	હુકમ માલીક ૧૯૮૪
વાતાયન ૧૯૬૩	માણસ હોવાની મને ચીડ ૧૯૯૬	રાજા મીડાસ ૧૯૯૨
ઉરના નાભ ૧૯૭૪	પીછો ૨૦૦૪	વિવેચન્
ક્ષણો ના મહેલમાં ૧૯૭૨	લીસોટો ૨૦૦૦	બે દાયકા -ચાર કવિ ૧૯૭૪
દર્પણની ગલીમાં ૧૯૭૫	દહેશત ૨૦૦૪	ગુજરાતીમાં ખંડકાવ્યોઃઉભાવ અને વિકાસ ૧૯૬૮
દેશવટો ૧૯૭૮	ચુકાદો ૨૦૦૪	કૃષ્ણલાલ શ્રીધરાણી ૧૯૭૯
શાપિત વનમાન ૧૯૭૬	પડછાયાના માણસ ૨૦૦૮	મધ્યકાલીન ગુજરાતી કવિતાનુંપુનઃમુલ્યાંકન ૨૦૦૮
ઇર્શાદ ગઢ ૧૯૭૯	નિદ્રાચાર ૨૦૦૮	અનુવાદ
બાહુક ૧૯૮૨	ટુંકી વાર્તા	વસંતવિલાસ ફાગુ ૧૯૫૭
અફવા ૧૯૯૧	ડાબી મુઠ્ઠી જમણી મુઠ્ઠી ૧૯૯૦	સંકલન
ઇનાયત ૧૯૯૫	છળનાગ ૧૯૯૭	શ્રેષ્ઠ ગુજરાતી ખંડ કાવ્યો ૧૯૯૧
વિ-નાયક ૧૯૯૬	નાટ્કો સંપુર્ણ	કલશોર ભરેલુ વૃક્ષ ૧૯૯૫
ઇ ૧૯૯૯	જાલકા ૧૯૮૫	ગમી તે ગઝલ ૧૯૭૬
સઈયર ૨૦૦૦	અશ્વમેધ ૧૯૮૬	ગુજરાતી પ્રતિનિધિ ગઝલો ૧૯૯૬
નકશાં નગર્ ૨૦૦૧	ખલિફાનો વેશ યાને ઔરંગઝેબ ૧૯૯૩
શ્વેત સમુદ્રો ૨૦૦૧	નૈષધ રાય ૧૯૯૬
કલાખ્યાન ૨૦૦૨	નવલશા હીરજી ૧૯૯૫
નવલકથા	શુક દાન ૨૦૦૦
શૈલા મજમુદાર ૧૯૬૭	મેમરિ લેન ૨૦૦૮
ભાવ -અભાવ ૧૯૬૯	મત્સ્યવેધ ૨૦૦૬
લીલા નાગ ૧૯૭૧	ઢોલિડો ૨૦૦૮
ભાવચક્ર ૧૯૭૫	બુધ્ધીધન ૨૦૦૮
ગાંધારીની આંખે પાટા ૧૯૭૯	એકાંકી
પહેલા વરસાદનો છાંટો ૧૯૮૭	દયાલનાન પંખી ૧૯૬૭
હેંગ ઓવર ૧૯૮૬	કોલ બેલ ૧૯૭૩

તેમની સિધ્ધિઓ તો અપાર છે જે નીચે દર્શાવેલી છે તેમના બહુમાનો અને ચંદ્રકોથી ભરેલો તેમનો બેઠક ખંડ અત્રે મેં ચિત્ર રુપે જીવંત કરેલો છે.

                                                                                               

કાર્ય-સન્માન અને નોંધનીય સિધ્ધિઓ 

• જન્મ ૩૦ સપ્ટેમ્બર ૧૯૩૯
• મેટ્રીક ૧૯૫૪
• બીએ ૧૯૫૮ એલએલબી ૧૯૬૦ અને એમ એ ૧૯૬૧ ગુજરાત યુનીવર્સીટીમાંથી
• વિદ્યાવાચસ્પતિ (ડોક્ટર) ૧૯૬૯ ગુજરાત વિદ્યાપીઠમાંથી
• અધ્યયન અને અધ્યાપન ૧૯૬૧થી ૧૯૯૬ સુધી
• ડીપાર્ટ્મેંટ ઓફ કલ્ચર દિલ્હી તરફ્થી ક્રીએટીવ લેખક ફેલોશીપ.૧૯૭૮
• ચેરમેન્, કૃતિ ફીલ્મ કો ઓપરેટીવ સોસાયટી અમદાવાદ ૧૯૭૯
•  રેડીયો અને ટેલીવીઝન એડવર્ટાઈઝીંગ નો રાપા એવૉર્ડ (ત્રણ વખત્) ૧૯૮૪
• ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ સન્માન કાવ્ય બાહુક માટે ૧૯૮૮
• ગુજરાતી સાહિત્ય અકાદમીનાં મનનીય સભ્ય ૧૯૮૭-૯૧
• જર્નાલીઝમ અને કોમ્યુનીકેશન વિભાગ એમ એસ યુનીવર્સીટી વડોદરા ના કાર્યકારી સંવાહક અને ડીન ૧૯૯૨-૯૪
• ગુજરાત રાજ્યનાં મનોરંજન ક્ષેત્રે સ્ક્રુટીનીટી બોર્ડના સભ્ય ૧૯૯૬
• સંગીત નાટ્ય અકાદમીમાં  ડ્રામા સીલેક્શન કમીટીનાં નિષ્ણાત તરીકે ૧૯૯૬
• ગુજરાતી સાહિત્ય અકાદમી દ્વારા ફેલોશીપ ૧૯૯૭
• સંગીત નાટ્ય અકાદમી તરફથી ગૌરવ પુરસ્કાર ૧૯૯૯
• ટ્રાન્સ મીડીયા એવૉર્ડ ૨૦૦૪
• મેનેજીંગ ડીરેક્ટર ભાષાંતર ભવન ચેરીટેબલ ટ્રસ્ટ અમદાવાદ ૨૦૦૪
• અત્યંત સન્માનનીય એવોર્ડ નરસિંહ મહેતા પુરસ્કાર ૨૦૦૮.

૭૦ વર્ષની વયે પણ નિયમીત “શની” સભા ભરતા અને દરેક અઠવાડીયે તાજી ગઝલો સંભળાવતા આ ગુજરાતી ભાષાનાં સર્જક હજી  ઘણું સર્જશે અને ગુજરાતી ભાષાને તેમના સાહિત્યથી સભર રાખશે તેવી શુભેચ્છાઓ સહિત તેમની તાજી રચના “પોટલી” અત્રે મુકી વિરમુ.

પોટલી

પળ ભરેલી પોટલી છે.
તેં જ તો એ મોકલી છે

મોહ નિંદ્ર ત્યાગ સાધો
ખટઘડી આ પાછલી છે

જાતને સંકોચ વીરા
સાંકડી છેલ્લી ઘડી છે.

હું તને ક્યાંથી ઉતારું?
ખૂબ ઊંચી છાજલી છે

હોય લાંબી, લાંબી, લાંબ્બી
શ્વાસની વંશાવલી છે

તું શરણમાં જા સમયની
એક એ બાહુબલી છે

કોણ છે, “ઇર્શાદ” છે આ?
હા ખિસામાં કાપલી છે.

ડો ચિનુ મોદી મારા ગુરૂ જન્..તેથી તે હક દાવે તેમની આ તરો તાજી  ગઝલ હુ મારી સાથે લઈ આવ્યો. આ ક્ષેત્રે નિષ્ણાત હોવા વિશે ચર્ચા કરવી જરૂરી નથી પણ તેમના ચીત્તમાં ચાલતી પાછલી ખટઘડીની આ સુંદર ગઝલ વાત એમણે જ્યારે સંભળાવી ત્યારે હું અને મારો મિત્ર નરેન્દ્ર બજાજ બંને વાહ કહી ગયા…

ખટ્ઘડી પાછલી ની સાથે અનુસંધાન સાંકડી ગલી એકદમ સુંદર્, યોગ્ય અને રોચક છે. પ્રભુને પૃચ્છા કે ક્યાંથી ઉતારું તને ખુબ ઉંચે છાજલી છે કહી પ્રભુ પાસે માનવ સહજ મર્યાદા સ્વિકારી લઈ ગઝલને આધ્યાત્મિક રીતે તેમનુ ઉંચુ ઊડાણ વાચકને દર્શાવી જાય છે.

ગઝલમાં આ નાટકનો જીવ દ્રશ્ય સર્જે છે જાણે તેમના મૃત દેહને ફંફોસતો પોલીસ પુછે છે કોણ છે, “ઇર્શlદ” છે આ?  અને જવાબ મળે છે હા ખિસામાં કાપલી છે.